انتخاب دوازدهم

نوشته شده به تاریخ ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۶ در باب با ۰ بازدید

سال ۹۲ غربگرایان با اتحاد مثال زدنی و با مدیریت رقبا، شکستی اسفناک به چهره های حزبی یا انقلابی وارد کردند. در آن زمان تعریف مخدوشی از اسلام با عنوان اسلام رحمانی در حال شکل گیری بود. اسلام رحمانی همان اسلامی امریکایی بود که لباسی نو به تن کرده بود. همفکران غربگرا متحد عمل کردند اما همفکران حزبی یا انقلابی به نقد یکدیگر پرداختند نقدی غیرسازنده و ویرانگر! هماهنگی تعریف شده ای وجود نداشت، بی هدف شلیک می شد! یا خدا! روحانی هم اصولگرا محسوب می شد، اصولگرایی از نوع تایید ۲۰ دقیقه ای یک سند بین المللی! اصولگرای میانه رو و اعتدالی! یعنی هم اکنون باد چنین وزیدن گرفت، پس من هستم!!
انتقادات آفندی خودی و غیرخودی چهره جریان انقلابی را – صرفا بواسطه مسایل سیاسی و اقتصادی که غالبش نشات گرفته از شرایط فتنه و پسافتنه بود – آنچنان مخدوش کرده بود که آرزوی شیمون پرز مبنی بر با آن مرد بودن ننگ محسوب شود، محقق شده بود!
شرایط برای عدم اقبال جریان انقلابی فراهم بود. اسلام رحمانی توسط یک روحانی لباس نو پوشید و اتحادی عجیب چه در غیرانقلابی های داخلی و ضدانقلاب خارجی شکل گرفت و آرا به سمتی رفت که خودش هم فکر نمی کرد! پیرغلامان غرب بر مناصب از دست رفته شان تکیه زدند. اشراف میز و نیمکت ها را بیرون ریختند و مبل و کاناپه را جایگزین کردند! اشرافیت چنان موج زد که گویی شاه سلطان حسن یا جلال الدین اکبر برگشته بود!!
اما این دوره اختلاف بین غیرانقلابی ها فراوان است. ضدانقلابی ها متحدتر عمل می کنند اما در زمین بازی نظام در حال دویدن هستند! هر چه تلاش کردند و می کنند که زمین بازی را از زمین اقتصادی و فرهنگی و اجتماعی به سیاسی و امنیتی مبدل کنند، نمی توانند که نمی توانند! هرچه تلاش می کنند که با ترسیم سایه شوم سپاه ابرهه تزلزلی ایجاد کنند اما عبدالمطلب زمان اجازه نمی دهد! بازی بدجوری روسیاهی اسلام امریکایی را نتیجه می دهد! رفقای غیرانقلابی هر چه بیشتر تلاش می کنند که رقبای انقلابی را محدود و معیوب نشان دهند اما تیرهای آشنایان و غیرآشنایانشان به آشیانشان برخورد می کند و پوشاک ایتالیایی کودک چقدر توانسته است، مقاومت اقتصادی مان را لگد مال کند! چقدر فریاد کارگران بیکار و بی مزد، لگدهایی شد بر شاسی بلندی که سرنشینانش شانسی بلند نداشتند!
چقدر در محیط امن دل آرام و قلب مطمئن انقلاب؛ مستضعفان فریاد بی کفایتی اسلام رحمانی را سر دادند و چقدر در محضر امام مستضعفان و پابرهنگان حرف شنیدند!
سال ۹۲، با کمتر از ۳۰۰ هزار رای اسلام رحمانی و اشرافی بر گرده مسلمین سوار شد، آن هم زمانی که نه به انقلابی ها مد بود و کارنامه ای برای اعتدال کذایی قابل ترسیم نبود اما امروز شرایط بکلی متفاوت است و اسلام رحمانی با پرونده ای مشحون مغضوب آحاد جامعه شده است!
به نظر نگارنده آیت الله سید ابراهیم رئیسی نماینده اصلی انقلابی ها و اسلام ناب پیروز انتخابات خواهد بود و یا در بدترین حالت ممکن انتخابات به مرحله دوم کشیده می شود و در آن صورت هم نتیجه همان است ان شاء الله.

حمزه محمدی رکعتی

نظر بدهید

ایمیل شما منتشر نمی شود

1 + هفت =